عرفان

لةجي گول وةهارة گان ت   بخةن

لةجي مانگ وهسارةگان ت بخةن

لةجي ته مام د ا و له یل  م گیرم

لةجي ده م ئه ناره گا ن ت بخه ن

                        " سعید عبادتیان"

به جای گلهای بهاری تو  بخند

به جای ماه و ستارگان تو بخند

به جای تمام آدمکهامن میگریم

به جای گل خنده انارها تو بخند

عشق به راستی ودرستی تا آنجا پیش می رود که شاعر شیرین سخن کردزبان بخاطر زندگی پراز نشاط انسانهاو آسایش انان برای خود غم واندوه را می طلبد وبرای رهایی ابدی انسانها از رنج وشادمانی آنان حاضرست به جای تمامی آدمکها بگرید تا خلقی را شاد کند .

مصداق شعر بالا کلام زیبای  شیخ بی بدیل،عارف فرزانه، رهرو راه عشق شیخ ابوالحسن خرقانی میفرماید:

کاشکی بدل همهء خلق من بمردمی،تاخلق را مرگ نبایستی دید.

کاشکی حساب همهء خلق بامن بکردی،تا خلق را به قیامت حساب نبایستی دید.

کاشکی عقوبت همهء خلق مرا کردی تا ایشان را دوزخ نبایستی دید.

 

عشق حرکت است،امید است، ارمان است، تجدید حیات دلهای پژمرده است که در این مورد عارف وارسته عطار می فرماید:

عقل کجا پی برد شیوهءسودای عشق

باز  نیابی به عقل سر  معمای  عشق

باتوجه به اینکه در جهان امروز در هر گوشه ای از این کره عظیم خاکی مردم درگیر ناآ-

رامی وجنگ هستند شاید راه داشته باشد که ما کمی از صلح وآشتی بگوییم و

اینکه اگر بیاییم واژه هایمان را از جنگ به آشتی برگردانیم و در نوشته هایمان.در

گفتگوهای روزانه مان به جای کلمه شنیع دشمن واژه دوست وبه جای جنگ صلح

وبه جای قهر آشتی  را جایگزین سازیم گامی در جهت صلح برداشته ایم.

فرزندانمان این آینده سازان کشور راتشویق کنیم زبانشان را به زیبا گفتن واژه ها

تمرین دهند.واز کلمات به گفته امروزیها "خفن" و ستیزه جویانه دوری کنند .

بتوانیم در روح و روان فرزندان این مرزو بوم با تمدنی چند هزار ساله رخنه کرده و

آینده ای دور از جنگ برایشان آماده کنیم. زیرا اگر همینطور پیش برود ما متاسفانه

با نسلی روبرو هستیم که سرشار از کینه ونفرت وعصبیت است .واین چاره ای

نداردجز باتغییر در فرهنگ گفتمان.

یکروز از مادر ترزا مادر صلح می پرسند که ما می خواهیم راهپیمایی علیه جنگ راه

بیاندازیم شما شرکت می کنید ؟مادر ترزا جواب می دهند :اگر راهپیمایی برای صلح

بود می آمدم.

از قدرت کلام واینکه شکل گفتن  چگونه باشد خیلی مهم است که متاسفانه دراین

باب ما کوچکترین توجهی نداریم.ولی وقتی بیاییم در روابط اجتماعی خود که شامل

بچه ها . همسایه.عابر.و............میشود یاد بگیریم از واژگان زیبا ساده و دلنشین

به جای کلمات تندوتیز و تنش زا استفاده کنیم شاید بشود تحولی ایجاد کردو این

نسل را از خشونت و سلاح دور کرد وبرایشان از آشتی گفت از صلح و نوع دوستی

واینکه لطف زندگی در همزیستی مسالمت آمیز می باشد.ودرطول تاریخ کسی با

 جنگ و ویرانی دنیا راآباد نکرده وهمیشه به دنبال هر جنگی.جنگی دیگر بپاخاسته

به قول شاعر کردی زبان سعید عبادتیان:

تاگه ر شه نگی ها له ئاله م              چمان نه نگی هاله ئاله م

"تافشنگی هست در عالم                 همانا ننگی است درعالم

وچه شیوا ورسا گفته شاعر چیره دست ونوعدوست کلهر زبان که چاره کار در بیدار-

ی مردم از خواب غفلت وبرداشتن سلاح در سرتاسر جهان  است وچه خوبست 

برسد روزی که به جز لطف خدا نبینیم که همانا صلح و دوستی است.